سلام ,دیگه نه خط قهوه ای مونده که روی فنجون فال من نیفتاده باشه و نه شعر حافظی که در جواب نیت هام نیومده باشه...

دیگه از رسیدن و نرسیدن نمینویسم هر جا دلم هواتو کرد نقطه چین میذارم. یکی برای رسیدن دوتا برای نرسیدن. اخه اگه رسیدن باشه یکی شدنه , نرسیدن یعنی ما دوتا هنوز دوریم تا رسیدن ,ولی من هنوز دیوونه ام, دیوونه ی موج نگات, وقتی با عبورش مثل صاعقه ,تمام شکوفه های ارزومو میریزه رو زمین تخیلم و میره. دیگه حتی نمیدونمای عمیقتم مثل گذشته نیست, دیگه با رغبت به پرسشام جواب نمیدی ,دیگه حتی... تو بگو تو حاشیه عشق قشنگمون با خطای ناز و سایه روشن مهربون چشمات و سایبون مخملیشون یه دفعه چه اتفاقی افتاد؟! اون موقع من و تو کجا بودیم؟ وقتی یکی همه ی اون چیزی رو که پای عشقمون ریخته بودیم مثه شکوفه های زیر درخت هلو جمع کرد و برد و جادومون کرد؟شاید کاری کردم که خاطر ابریشمیت تحملشو نداشت !!! یادته اون وقتا هر چقد پیش هم بودیم واسه حرفایی که معلوم نبود از کجا سرازیر میشن وقت کم می اوردیم؟ اون وقتا گاهی حرفم کم می اوردیم اما حالا چی؟! حتی صدامم نمی کنی؟ حالا اینجا, بدون تو,بازم حرف کم میارم اما این بار از سر دلتنگی...خب معلومه تو عصری که عشق رو با الف مینویسن بهتر از این نمیشه.عصر ما عصر ادمایی که نه تنها در برابر خوندن شعر که در برابر از دست دان صاحب اون حتی یه دقیقه سکوت نمیکنن ,عصر ادمایی که چند ساعت طولانی دوری رو با دو دقیقه عوض میکنن, عصر اونایی که نه تنها گله را به حساب سنگین تر بودن وزنه ی عشق طرف مقابل نمیذارن, که از بیان اون احساس خستگی میکنن تا کسی که شهامت داره غرورشو تیکه تیکه کنه . با اینکه می دونن حق با اونه و اون میتونه قضیه هندسی و دایره وار عشق را با یک خداحافظی خاتمه بده اما این کارو نمیکنه!...چون ادما دو دسته ان یا نامه میدن یا ادامه ! اونایی که نامه میدن یه خرده عاشق ترن و ادمای مقابل به ازارشون ادامه...

یه وقتایی خبر بگیر ببین اینی که به زور اسمشو گذاشتن زندگی چه جوری بدون تو, به کام ارزوهای رنگین یه ادم زهرش میشه کاش یه معجزه بشه, چه می دونم مثلا یکی بیاد یهت بگه من چقد دوست دارم...اما حالا!هرچی بیشتر میگذره منم بیشتر میفهمم چه جوری بودی و بیشتر عاشقت میشم اما نه مثل مجنون ,نه مثل عاشقای اسطوره ای,که مثل خودم تا همیشه, تا اخر دنیا....

هر وقت ازت می پرسم خسته از منی یا سرنوشت بعد یه مکث میمونی چی جواب بدی بهم که هم راست باشه, هم غصه هامو بیشتر از این نکنه؟ شایدم نمیتونی جواب بدی؟...اره همینه اگه نه اونقد دلت مهربون بود که طاقت اشکامو نداشته باشه....

نمیدونی چقد دلم برات تنگ شده !!!